Dating drama

Dating drama #2: Een treinreis naar ware liefde

Soms heb je dat gewoon. Dat je in de ogen kijkt van iemand en direct weet: JA! Ja, dit is het dus echt HELEMAAL… Niet. Gewoon helemaal niet dus. Dat gevoel kan zelfs opkomen als je tegenover iemand zit en in de mooiste ogen ooit kijkt. Ik keek in de blauwe ogen van Bas, met twee treinrails tussen ons in wist hij het zeker… Maar is dit wel liefde?

Weet je wat ik zo leuk vind aan mijn vrienden? Wanneer ik vergeet voor mijzelf op te komen, komen zij met opmerkingen die zorgen dat ik direct mijn schouders recht. Na mijn dramatische date met James, met losse vingertjes, heb ik mijzelf voor genomen vaker ‘NEE’ te zeggen.
       De reactie van Amadeo daarentegen was onverbiddelijk: “Vaker nee zeggen? Je had zijn vingers moeten breken, kind!”
       Ik kan me geen betere beste vriend wensen dan deze heerlijke, temperamentvolle lieverd.


Terwijl ik vage, over-geromantiseerde flashbacks zie van mijn vrienden en hun heerlijke karakters die ik je het liefst állemaal wil vertellen, voel ik het. Ik voel wat branden. Diep in mijn buik, ter hoogte van mijn navel, ontspringt er iets kleins. Dat gekke, tintelende gevoel dat ik altijd voel als iemand naar mij kijkt.
       Of beter… Wanneer er hordes mensen naar mij kijken. Of dit tijdens een gesprek is met een onbekende, een zakelijke lunch of een presentatie voor 500+ mensen, maakt dit kleine tintelende gevoel niet zoveel uit. Het is er altijd en altijd daar op dezelfde plek. Ik krul mijn tenen in mijn laarsjes terwijl ik voel hoe dit gevoel vanuit mijn navel mijn hele lichaam overneemt. Moeiteloos.
       Ik word bekeken. Wat niet zo gek is. Het is 08:15 uur en ik sta op Amsterdam Centraal. Om de vijf minuten worden er omroepen gedaan van treinen die wederom niet rijden: het is spits en er is een crisis bij NS. Het nare is alleen… Iemand bekijkt mij zo aandachtig dat ik het vóel. In een poging om mijzelf af te wenden van deze paranoïde gedachtes, kijk ik strak naar het perron voor mij.

En daar staat hij. Lang en half weggestoken in een nette jas. Zijn sjaal losjes om zijn nek gebonden en met zijn laptoptas in zijn hand. Zijn ogen zijn zo intens blauw, dat ze onder zijn donkere wenkbrauwen door mijn oogkassen in priemen. Ik voel het kriebelen door mijn hele lichaam, met een iets heftigere sensatie vanuit mijn nek naar mijn stuitje.
       Ik glimlach vanachter mijn sjaal. Hij glimlacht zichtbaar. Ik beweeg een beetje ongemakkelijk en geef hem een gebaar van herkenning, ook al heb ik deze leukerd nog nooit gezien. Hij lacht breed uit en draait zich resoluut om. Het kriebelen neemt af, ik neem een slok van mijn koud geworden koffie en stap de trein in.

“Bas.” Een ietwat muffe mannengeur vult mijn neusgaten terwijl een grotesk mannenlichaam naast mij plaats neemt. Ik kijkt verschrikt op terwijl ik mijn AirPods uit mijn oren haal.
       Het is de mysterieuze jongen van het andere perron! Ik doe mijn mond open maar mijn stembanden weigeren. Het gekriebel daarentegen is volledig daar. Mijn stilte en intense verwarring neemt hij op als een uitnodiging om naast me te komen zitten en zich voor te stellen.
       “Ik heet Bas.” herhaalt hij nogmaals. Hij slaat zijn jas netjes over zijn benen.
       “H-hoi.” stamel ik.
       “Ik moet naar Nijmegen, en jij?”
       “Ede-Wageningen
       Hij glimlacht. “Dan zit je nog even met me opgescheept. Dus. Laten we beginnen met je naam?”


Dating drama is een serie over daten, verliefd worden en de geweldige missers tot je uiteindelijk jouw ware vindt – of gewoon besluit 30 katten te kopen en in een buitenwijk van Zwolle te gaan wonen. Welkom in een kruising tussen een collage en een dagboek. Volg mijn alter ego Noëlle op de voet, terwijl ze in een parallel universum de liefde (onder)zoekt.
Zoals het gebeurt met creaties kunnen er overeenkomsten plaatsvinden tussen mijn (Cherylle) echte leven en dat van Noëlle, dit is strikt gebaseerd op toeval.

Change language